social/twitter_normal.png social/youtube_normal.png

Rok Miłosierdzia

Papież Franciszek ustanowił w całym Kościele katolickim Nadzwyczajny Rok Miłosierdzia. Jego obchody rozpoczęły się 8 grudnia tego roku, a zakończą 20 listopada 2016 roku. Przez cały ten okres będziemy kontemplować tajemnicę miłosierdzia Bożego. Papież uznał, że w czasach, w których jesteśmy przyzwyczajeni do złych wiadomości i największych okrucieństw, świat potrzebuje odkrycia, że Bóg jest miłosiernym Ojcem. W sposób szczególny swoje miłosierdzie Bóg potwierdził nam w Chrystusie przez zbliżenie się do nas i zamieszkanie między nami – przez to, że „do końca nas umiłował” (por. J 13, 1). 

W Piśmie Świętym, zwłaszcza w Starym Testamencie, miłosierdzie oznacza bowiem przede wszystkim wierność Boga względem Jego ludu i wobec zobowiązań wynikających z przymierza – pomimo ludzkiego nieposłuszeństwa. Rok Miłosierdzia jest nam dany po to, aby oprócz łagodnego dotyku przebaczenia Boga doświadczyć w naszym życiu także Jego obecności obok nas i Jego bliskości i aby odkryć, iż Miłosierdzie Boże może być dla nas źródłem radości, ukojenia i pokoju.

Wezwanie do życia miłosierdziem oznacza przede wszystkim dążenie do przebaczenia i pojednania: do przebaczenia zniewag, porzucenia żalu, złości, przemocy i zemsty. Przebaczenie stanowi siłę, która przywraca nam nowe życie i dodaje odwagi, aby patrzeć w przyszłość z nadzieją. Życie miłosierdziem oznacza również powstrzymanie się od potępiania bliźnich. „Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni; nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni; odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone” (Łk 6, 37-38). Jeśli nie chcemy zostać potępieni przez Boga, nie możemy stawać się sędzią brata czy siostry. Nie sądzić i nie potępiać znaczy również umieć dostrzec to dobro, które kryje się – być może bardzo głęboko – w każdej osobie.

Rok Miłosierdzia jest czasem sposobnym do zmiany dotychczasowego stylu życia. Do nawrócenia są wezwani szczególnie ci, którzy znajdują się daleko od łaski Bożej. Właśnie im w sposób szczególny Bóg pragnie ofiarować swoje przebaczenie. Nie ma takiego grzechu, którego w swoim miłosierdziu nie mógłby On przebaczyć, o ile człowiek o to prosi i pragnie się nawrócić.

Doświadczając miłosierdzia, człowiek w innym świetle zaczyna postrzegać Boga, a następnie drugiego człowieka. Trzeba jednak najpierw doświadczyć miłości Boga, która najpełniej objawia się w miłosierdziu. W Roku Świętym katolicy wezwani są do tego, aby w codzienności żyć miłosierdziem. Powinni być szczodrzy dla wszystkich, wiedząc, że również Bóg wielkodusznie udziela nam swojej dobroci. Mają otworzyć serca na tych wszystkich, którzy żyją na peryferiach egzystencjalnych, często w sposób dramatyczny stwarzanych przez współczesny świat. Nie powinni wpadać w obojętność wobec potrzebujących ani w przyzwyczajenie, które usypia ducha, ani też w cynizm, który go niszczy. Mają otworzyć oczy, aby dostrzec biedę świata i rany tak wielu braci i sióstr pozbawionych przynależnej im godności. Kościół wzywa do praktyki uczynków miłosierdzia zarówno względem ciała (głodnych nakarmić, spragnionych napoić, nagich przyodziać, podróżnych w dom przyjąć, więźniów pocieszać, chorych nawiedzać, umarłych pogrzebać), jak i do uczynków względem duszy (grzesznych upominać, nieumiejętnych pouczać, wątpiącym dobrze radzić, strapionych pocieszać, krzywdy cierpliwie znosić, urazy chętnie darować, modlić się za żywych i umarłych).

Jako ludzie jesteśmy słabi i niedoskonali. W związku z tym częstokroć cierpimy, grzeszymy, ranimy innych. Z drugiej jednak strony jesteśmy zdolni pomagać innym ludziom, być z nimi solidarni – i to właśnie dlatego, że jesteśmy słabi. Nie mimo to, ale właśnie dlatego. Człowiek może być solidarny, bo potrzebuje solidarności; może się dzielić, bo mu czegoś brakuje; może kochać, bo potrzebuje miłości.

Jednakże ten fundament miłosierdzia może zostać zniszczony przez pokusę faryzejskiej doskonałości. Tam gdzie znika świadomość własnej słabości, tam też solidarność staje się niemożliwa. Trudno sobie wyobrazić dobrze funkcjonującą wspólnotę polityczną bez solidarności czy też przenikniętą duchem pokoju wspólnotę międzynarodową pozbawioną gotowości do wykraczania poza czysto partykularne interesy. Gdyby życie społeczne było pozbawione solidarności, łatwo zamieniłoby się ono w piekło zgotowane człowiekowi przez człowieka.

Papież Franciszek zainaugurował Rok Miłosierdzia, otwierając w bazylice św. Piotra na Watykanie Drzwi Święte. Symbolizują one Chrystusa – Bramę Miłosierdzia. Podobne bramy zostaną otwarte w bazylikach rzymskich, a także w każdej katedrze na całym świecie i w innych kościołach o szczególnym znaczeniu. Z okazji Roku Miłosierdzia papież ogłosił możliwość uzyskania odpustu dla każdego, kto odbędzie pielgrzymkę do dowolnego kościoła, w którym są otwarte Drzwi Święte. Moment ten powinien zostać połączony z sakramentem pojednania, Eucharystią oraz refleksją nad miłosierdziem. Konieczną jest rzeczą, aby tym celebracjom towarzyszyło również wyznanie wiary, modlitwa za Papieża oraz w intencjach, które nosi on „w sercu dla dobra Kościoła i całego świata”.

W Roku Miłosierdzia zwracamy się do wszystkich środowisk z gorącym apelem o wzajemne przebaczenie i darowanie win w myśl słów Chrystusa „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią” (Mt 5, 7).

Komunikat Prezydium Konferencji Episkopatu Polski w związku z inauguracją Roku Miłosierdzia w Kościele katolickim

Modlitwa Roku Miłosierdzia

Panie Jezu Chryste, Ty nauczyłeś nas, abyśmy byli miłosierni, jak Ojciec nasz niebieski i powiedziałeś nam, że kto widzi Ciebie, widzi także i Jego. Ukaż nam Twoje oblicze, a będziemy zbawieni. Twój wzrok pełen miłości uwolnił Zacheusza oraz Mateusza od niewoli pieniądza, a nierządnicę i Magdalenę od szukania szczęścia wyłącznie w rzeczach stworzonych. Wzrok ten sprawił, że Piotr zapłakał po zdradzie, a żałujący Dobry Łotr usłyszał zapewnienie o Raju. Pozwól nam tak wysłuchać słów, które wypowiedziałeś do Samarytanki, jakbyś je wypowiedział do każdego nas: O, gdybyś znała dar Boży!

Ty, który jesteś Obliczem widzialnym Ojca niewidzialnego, Boga, który objawia swoją wszechmoc przede wszystkim przez przebaczenie i miłosierdzie: spraw, aby Kościół na świecie stał się widzialnym obliczem Ciebie, swojego Pana zmartwychwstałego i uwielbionego. Ty zechciałeś również, aby Twoi słudzy przybrani byli w słabość po to, aby mogli okazywać słuszne współczucie tym, którzy trwają w niewiedzy i błędzie: niech każda osoba, która się do nich zwraca, czuje się oczekiwana, kochana oraz doświadcza przebaczenia od Boga.

Poślij Twojego Ducha i uświęć wszystkich nas Jego namaszczeniem, aby Jubileusz Miłosierdzia był rokiem łaski od Pana, a Twój Kościół z odnowionym entuzjazmem mógł nieść dobrą nowinę ubogim, głosić wolność więźniom i uciśnionym oraz przywracać wzrok niewidomym.

Prosimy o to za wstawiennictwem Maryi, Matki Miłosierdzia, Ciebie, który z Ojcem i Duchem Świętym żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.


Odpust w Roku Miłosierdzia

Zgodnie z papieską bullą „Misericordiae vultus” zapowiadającą Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia oraz Listem Papieża Franciszka dotyczącym odpustu z okazji tegoż Jubileuszu, istnieje w Roku Miłosierdzia (od 8 grudnia 2015 roku do 20 listopada 2016 roku) dodatkowa możliwość zyskiwania odpustu zupełnego. Należy mieć na uwadze ogólne normy, które mówią, iż można go uzyskać jeden raz dziennie, zarówno dla siebie, jak i dla zmarłych, spełniając stałe (zwykłe) warunki w łączności z czynem (dziełem) obdarzonym odpustem.

I. Warunki stałe są następujące:
 
  1. przystąpienie do sakramentu pokuty (trwanie w stanie łaski uświęcającej);
  2. przyjęcie Komunii św.; 
  3. modlitwa według intencji Ojca Świętego; 
  4. wykluczenie przywiązania do wszelkiego grzechu nawet lekkiego. 
 
II. Dla poszczególnych wiernych zostały wyznaczone następujące czyny obdarzone odpustem: 
 
  1. Wszyscy wierni mogą zyskać odpust zupełny odbywając pielgrzymkę do Drzwi Świętych otwartych w Bazylikach papieskich w Rzymie, w każdej Katedrze oraz kościołach wyznaczonych przez Biskupa Diecezjalnego. „Ważne jest, aby ten moment był połączony przede wszystkim z Sakramentem Pojednania i uczestnictwem we Mszy św. oraz refleksją nad miłosierdziem. Konieczne będzie, by tym celebracjom towarzyszyło wyznanie wiary i modlitwa za mnie – prosi Ojciec Święty – oraz w intencjach, które noszę w sercu dla dobra Kościoła i całego świata”.
  2. Osoby, które z różnych powodów nie będą mogły udać się do Świętych Drzwi, zwłaszcza chorzy, starsi i samotni mogą zyskać odpust zupełny poprzez przyjęcie Komunii św. lub uczestniczenie we Mszy św. i w modlitwie wspólnotowej, również za pośrednictwem różnych środków przekazu. Zatem osoby, które nie będą miały okazji przyjąć Komunii św., mogą uzyskać odpust zupełny mając duszę wolną od przywiązania do jakiegokolwiek grzechu i budząc w sobie intencję spełnienia zwykłych warunków, gdy tylko będzie to możliwe. 
  3. Więźniowie mogą zyskać odpust zupełny w kaplicach więziennych, „a kiedy będą przechodzili przez drzwi swojej celi, kierując myśli i modlitwę do Ojca, niech za każdym razem ten gest oznacza dla nich przejście przez Drzwi Święte” (List). Więźniowie, którzy nie będą mieli okazji przyjąć Komunii św., mogą uzyskać odpust zupełny mając duszę wolną od przywiązania do jakiegokolwiek grzechu i budząc w sobie intencję spełnienia zwykłych warunków, gdy tylko będzie to możliwe. 
  4. Każdy wierny, który sam wykona jeden lub kilka uczynków miłosierdzia co do ciała i duszy także może zyskać odpust zupełny, spełniając równocześnie stałe warunki uzyskania odpustu. Koniecznie w tym przypadku trzeba jednak spełnić warunki stałe.

Hymn Roku Miłosierdzia

5 sierpnia 2015 r. w Watykanie zaprezentowano oficjalny Hymn Jubileuszu Miłosierdzia.


Tekst hymnu w języku polskim;

Ref. Misericordes sicut Pater! Misericordes sicut Pater! (Miłosierni jak Ojciec! Miłosierni jak Ojciec)

1. Dziękujmy Ojcu, bo jest dobry

W mądrości swojej stworzył wszechświat

Prowadzi swój lud poprzez wieki,

Wybacza i przygarnia dzieci.


Ref. Misericordes sicut Pater! Misericordes sicut Pater! (Miłosierni jak Ojciec! Miłosierni jak Ojciec). 

2. Dzięki składamy i Synowi

On kocha nas sercem człowieka,

Obdarza łaską, uczy dawać,

Otwiera na potrzebujących.


Ref. Misericordes sicut Pater! Misericordes sicut Pater! (Miłosierni jak Ojciec! Miłosierni jak Ojciec). 

3. O siedem darów prośmy Ducha,

Źródło dobroci i otuchy,

Wzmocnieni pomagamy braciom,

Miłością, która wszystko zmienia.


Ref. Misericordes sicut Pater! Misericordes sicut Pater! (Miłosierni jak Ojciec! Miłosierni jak Ojciec). 

4. Ojcze pokoju, daj swój pokój,

Ziemi spragnionej Ewangelii

Radość zagości w sercach ludzkich

Niebo i ziemia będą nowe.


Kościoły Jubileuszowe w diecezji tarnowskiej

  1. ​Bazylika Katedralna, Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Tarnowie -  Program nabożeństw jubileuszowych w Bazylice Katedralnej dostępny TUTAJ
  2. Bazylika św. Mikołaja Biskupa, Sanktuarium Matki Bożej Różańcowej w Bochni - Porządek nabożeństw dostępny TUTAJ
  3. Bazylika św. Katarzyny Aleksandryjskiej, Sanktuarium Matki Bożej Przedziwnej w Grybowie - Porządek nabożeństw dostępny TUTAJ
  4. Bazylika Matki Boskiej Bolesnej, Sanktuarium Matki Boskiej Bolesnej w Limanowej - Porządek nabożeństw dostępny TUTAJ
  5. Bazylika św. Mateusza Apostoła i Ewangelisty w Mielcu - Porządek nabożeństw jubileuszowych dostępny TUTAJ
  6. Bazylika św. Małgorzaty, Sanktuarium Przemienienia Pańskiego w Nowym Sączu - Porządek nabożeństw jubileuszowych dostępny TUTAJ
  7. Bazylika i Sanktuarium św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Szczepanowie  Program nabożeństw jubileuszowych w Bazylice Katedralnej dostępny TUTAJ
  8. Bazylika pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny, Sanktuarium Matki Bożej Tuchowskiej - Porządek nabożeństw dostępny TUTAJ
  9. Kościół parafialny pw. Miłosierdzia Bożego w Dębicy - Porządek nabożeństw jubileuszowych dostępny TUTAJ
  10. Kościół parafialny pw. Pana Jezusa Miłosiernego i św. Andrzeja Apostoła w Ciężkowicach - Porządek nabożeństw jubileuszowych dostępny TUTAJ
  11. Kościół parafialny  pw. Najświętszej Maryi Panny Szkaplerznej w Dąbrowie Tarnowskiej - Porządek nabożeństw jubileuszowych dostępny TUTAJ
  12. Kościół parafialny pw. Wniebowzięcia Matki Bożej w Krynicy - Porządek nabożeństw jubileuszowych dostępny TUTAJ

Misjonarze Miłosierdzia

Ks. Jan Bartoszek i ks. Michał Dąbrówka zostali misjonarzami miłosierdzia na Rok Jubileuszowy. W Środę Popielcową papież Franciszek spotkał się z ponad 700 misjonarzami miłosierdzia, którzy zostali powołani do tej posługi.

Ojciec święty posłał kapłanów nie tylko z orędziem miłosierdzia, mają oni ponadto szczególną władzę zwalniania z kar kościelnych, która zwyczajnie jest zastrzeżona Stolicy Apostolskiej. – Posługa Misjonarza Miłosierdzia jest dla mnie wielkim przeżyciem i wyróżnieniem. Wiąże się ona z dużą odpowiedzialnością i zobowiązaniem – powiedział RDN ks. Jan Bartoszek, który przebywa w Rzymie. – Chciałbym służyć pokornie tym, którzy będą jej potrzebować. Będąc tu w Stolicy Apostolskiej modlę się o to, bym umiał być świadkiem bliskości Boga i jego sposobu miłowania. Tym sposobem jest właśnie miłosierdzie – dodaje kapłan.

Ks. Jan Bartoszek jest zastępcą dyrektora Wydziału Duszpasterstwa Ogólnego tarnowskiej kurii, asystentem kościelnym Akcji Katolickiej Diecezji Tarnowskiej. Natomiast ks. Michał Dąbrówka wykłada homiletykę w Wyższym Seminarium Duchownym w Tarnowie.

Papież Franciszek misjonarzom miłosierdzia udzielił także władzy zarezerwowanej jedynie Stolicy Apostolskiej rozgrzeszania grzechu profanacji Najświętszego Sakramentu, rozgrzeszenia wspólnika w grzechu przeciwko VI przykazaniu Dekalogu, a także zdrady tajemnicy spowiedzi. Większość misjonarzy miłosierdzia to księża zakonni. W tym gronie jest około 60 polskich kapłanów.

(źródło;rdn.pl)

 

Oficjalna strona Jubileuszowego Roku Miłosierdzia dostępna TUTAJ.